فلسفه به روایت سینما، کریستوفر فالزن، ترجمه ناصرالدین علی تقویان، انتشارات قصیده سرا، چاپ اول 1382

 

این کتاب به زبان ساده، روشن و در عین حال دقیق برخی مباحث فلسفی را مطرح می کند و سعی می کند که با تحلیل فیلم های خاصی این مباحث را در آنها پی گیری کند. البته ممکن است که نویسنده برخی از فیلم ها را به گونه ای تحلیل کرده باشد که به مخیله ی کارگردان فیلم هم خطور نکرده باشد، اما به هر حال قصد نویسنده این است که می توان اندیشه و تفکر غامض فلسفی را می توان به زبان سینما بیان کرد. کتاب مذکور برای غلاقمندان به فلسفه و سینما می تواند راهنمای خوبی باشد.


« ساختار سینمایی جدید یادآور غار افلاطون است. در سینما هم ما در مکانی تاریک می نشینیم و مبهوت تصاویری می شویم که از دنیای واقعی دور است. چرا که سینماروها شبیه زندانیان غار افلاطون هستند. به نظر می رسد فیلم ها آن چنان کمکی برای فهم فلسفه نباشند. فلسفه تنها هنگامی می تواند آغاز شود که از پیش، از سینما (از غار) فرار کرده باشیم.» صص.16 و 17 (اما نویسنده در بخش های مختلف کتاب در صدد است تا اثبات کند که فیلم و یا به عبارت بهتر سینما ابزار خوبی برای طرح مباحث و سئوالات فلسفی اما به زبان متفاوت است).